บทที่ 324 สังเวยสรรพชีวิตแดนมาร มารสวรรค์จุติ มังกรทลายสิ้น ตื่นรู้

บทที่ 324 สังเวยสรรพชีวิตแดนมาร มารสวรรค์จุติ มังกรทลายสิ้น ตื่นรู้

นรกโลหิตแดนมาร อบอวลด้วยไอหมอกโลหิตและปราณมาร

หยวนชิงรู้ดีว่าวิชาหนี้น่ากลัวเพียงใด จึงรีบสะบัดร่ายเคล็ดวิชาทันที กระบี่ยาวในมือพลันเปล่งแสงเจิดจ้าอย่างฉับพลัน เงากระบี่ยักษ์สายหนึ่งร่วงหล่นจากฟากฟ้า สับตรงลงมายังศีรษะของมารเฒ่าโลหิตพิฆาต

"ทำลาย!!!"

ยังไม่ทันที่เงากระบี่จะมาถึง พลังเที่ยงแท้อันไพศาลก็แผ่ซ่าน ขับไล่หมอกโลหิตโดยรอบให้ถอยร่นไป

ในเวลาเดียวกัน เผยเซียวหงและมู่ชิงเกอก็ลงมือพร้อมกัน เซียวหงตวัดดาบศึกฟันออกไปอย่างดุดัน ปราณดาบสายหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่หัวใจของมารเฒ่าโลหิตพิฆาต ส่วนชิงเกอร่ายรำกระบี่ยาวอีกครั้ง ดอกบัวเขียวบานสะพรั่งกลางอากาศ โอบล้อมศัตรูไว้จนสิ้น

มารเฒ่าโลหิตพิฆาตมีสีหน้าเหี้ยมเกรียม ควงขวานศึกสีดำในมือต้านรับการโจมตีที่หมายเอาชีวิตไว้ได้หลายครั้ง

"คิดว่าแค่นี้จะฆ่าข้าได้รึ!" มารเฒ่าคำรามลั่น พลันโคจรปราณมารทั่วร่าง ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง กลายร่างเป็นเงาร่างมารทมิฬขนาดมหึมา

ขวานศึกขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า แฝงด้วยพลังราวกับจะฉีกกระชากฟ้าดิน สับเข้าใส่ทั้งสามคน