บทที่ 265 หนึ่งกระบี่บั่นเศียร เนตรคอแดง อสรพิษยักษ์สีชาดผู้น่าสะพรึงกลัว เทพงู

บทที่ 265 หนึ่งกระบี่บั่นเศียร, เนตรคอแดง, อสรพิษยักษ์สีชาดผู้น่าสะพรึงกลัว, เทพงู

แม้เพลงกระบี่ของหลี่เฉินอันจะทรงอานุภาพร้ายกาจ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีฝีมือสูสีกันถึงแปดคน ก็ยากจะชิงความได้เปรียบ

ในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มได้ใช้วิชาโจมตีทางจิตวิญญาณอีกครั้ง

คลื่นพลังจิตไร้ลักษณ์แผ่ขยายออกไปอย่างเงียบเชียบ ครอบคลุมทั่วทั้งสนามรบ

ชาวตงอิ๋งพลันรู้สึกหน้ามืดตาลาย ร่างแยกทั้งแปดเริ่มสั่นคลอนไม่มั่นคง

หลี่เฉินอันสบโอกาส ตวัดกระบี่ยาวกวาดออกไปทันที "เก้าบทเพลงหวงเฉวียน ฟากฝั่งแม่น้ำลืมเลือน!"

ประกายกระบี่สาดส่อง แม่น้ำสายธารปราณกระบี่สายใหญ่พลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันเปี่ยมด้วยพลังอำนาจมหาศาลไร้ก้นบึ้ง แผ่กลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนขวัญผวาออกมา

สัญญาณเตือนภัยในใจของชาวตงอิ๋งดังระงับ สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิตโดยสัญชาตญาณ

"แย่แล้ว!"