บทที่ 243 ค่ายกลอาณาเขตภูตผี ม้วนหยกหยินซา สังเวยโลหิตหยินซา หยกวิญญาณจันทร์เร้น

บทที่ 243 ค่ายกลอาณาเขตภูตผี ม้วนหยกหยินซา สังเวยโลหิตหยินซา หยกวิญญาณจันทร์เร้น

ยามเช้าตรู่ ชานเมืองโม่ตูถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ละอองไอสีขาวขับเน้นให้บรรยากาศรอบด้านดูวังเวงและเยือกเย็นขึ้นหลายส่วน

หลี่เฉินอันยืนอยู่เบื้องหน้าย่านเมืองเก่าแห่งหนึ่ง ที่นี่ถูกทิ้งร้างและกำลังอยู่ในขั้นตอนรื้อถอนเพื่อเตรียมก่อสร้างใหม่

ชายหนุ่มหลับตาลงเล็กน้อย ใช้รอยประทับจิตวิญญาณสัมผัสถึงตำแหน่งของกุ่ยเสวียนจื่อ

รอยประทับชี้ทางให้อย่างชัดเจนว่ารังลับในเมืองนี้ของอีกฝ่ายตั้งอยู่ที่นี่เอง

เขาเลื่อนมือไปผลักประตูเหล็กของย่านเมืองเก่าออกช้าๆ พลางสูดหายใจเข้าลึก

เสียงเอี๊ยดอ๊าดบาดหูของบานประตูเหล็กดังสนั่น ราวกับเป็นคำเตือนถึงอันตรายที่ผู้บุกรุกกำลังจะได้เผชิญ