บทที่ 222 แม่ลูกพบหน้า อบอุ่นซาบซึ้ง สนทนายามดึก หยั่งลึกถึงก้นบึ้ง

บทที่ 222 แม่ลูกพบหน้า อบอุ่นซาบซึ้ง สนทนายามดึก หยั่งลึกถึงก้นบึ้ง

หลิวเฟยเยียนยืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ เหม่อมองไปไกลด้วยแววตาไร้ประกาย

ต้นไม้ใบหญ้าในคฤหาสน์ยังคงเขียวขจีขจ่างตา ทว่าโลกในยามนี้กลับราวกับไร้ซึ่งสีสันใดๆ

"หนานหนาน หนานหนาน..." หญิงสาวพร่ำเพ้อเรียกชื่อนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สามวันเต็มๆ แล้วนับตั้งแต่เด็กหญิงถูกคนของสำนักยมโลกจับตัวไป และหลี่เฉินอันก็เดินทางไปช่วยจนถึงตอนนี้ก็ล่วงเลยมาสามวัน ทว่ากลับไม่มีข่าวคราวใดๆ ส่งกลับมาเลย หลิวเฟยเยียนรู้สึกราวกับตัวเองกำลังจะสติแตก