บทที่ 198 ฝันร้ายของหวังเจิ้นชวน ผู้อาวุโสโอสถ ถึงสำนักโอสถเสวียน บุกฝ่าประตูเขา

บทที่ 198 ฝันร้ายของหวังเจิ้นชวน, ผู้อาวุโสโอสถ, ถึงสำนักโอสถเสวียน, บุกฝ่าประตูเขา

สำนักโอสถเสวียนตั้งอยู่ลึกเข้าไปในขุนเขา รอบด้านโอบล้อมด้วยทิวเขาเขียวขจีทอดยาว มีไอหมอกปกคลุมสลัวลาง ดูงดงามราวกับแดนเซียน

ตำหนักหลักของสำนักตั้งตระหง่านโอ่อ่า ชายคาแอ่นโค้งชี้ฟ้าดั่งมังกรทะยานสู่เวหา

สวนสมุนไพรผืนใหญ่กว้างขวางสุดสายตา ต้นไม้นานาพันธุ์เจริญงอกงาม สมุนไพรวิญญาณหลากชนิดส่งกลิ่นหอมอบอวลโชยมาแตะจมูก ชวนให้รู้สึกสดชื่นผ่อนคลาย

เสียงน้ำพุไหลรินเอื่อยๆ คดเคี้ยวผ่านสวนเพื่อหล่อเลี้ยงมวลบุปผาชาติ

เหล่าศิษย์ในสำนักต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนอย่างขยันขันแข็งและเป็นระเบียบเรียบร้อย

หวังเจิ้นชวนผู้อาวุโสห้ายืนอยู่ริมหน้าต่าง เหม่อมองทิวเขาที่อยู่ห่างไกลออกไป

อาการบาดเจ็บฟื้นฟูขึ้นมาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว อย่างไรเสียที่นี่ก็คือสำนักโอสถเสวียน สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือโอสถศักดิ์สิทธิ์รักษาอาการบาดเจ็บทุกประเภท