บทที่ 195 เทือกเขาเสวียนเฟิง คนเก็บสมุนไพร ขึ้นเขาครั้งที่เจ็ด และแอ่งน้ำใสกระจ่าง

บทที่ 195 เทือกเขาเสวียนเฟิง คนเก็บสมุนไพร ขึ้นเขาครั้งที่เจ็ด และแอ่งน้ำใสกระจ่าง

เทือกเขาเสวียนเฟิงเป็นขุนเขาอันสูงตระหง่านเสียดฟ้า มีสายหมอกและกลุ่มเมฆโอบล้อมอยู่ตลอดทั้งปี หากมองจากระยะไกล ตัวภูเขาดูราวกับมังกรยักษ์ที่กำลังทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์ ทอดตัวคดเคี้ยวสูงต่ำสลับกันไป ดูยิ่งใหญ่อลังการเป็นที่สุด

บริเวณเชิงเขาถูกปกคลุมด้วยผืนป่าอันหนาทึบ ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านใบหนาแน่นชี้ชันสู่ท้องฟ้า ทั้งยังมีสมุนไพรหายากและหญ้าวิญญาณหลากชนิดขึ้นแซมอยู่ทั่วไป ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของยาอบอวลไปในอากาศ

ชายหนุ่มในชุดสีดำคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่เชิงเขา ร่างกายเหยียดตรง ผิวพรรณและหน้าตาคมคาย คิ้วพาดเฉียงราวกับกระบี่ ดวงตาทอประกายดั่งดวงดาว

คนผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลี่เฉินอัน