บทที่ 163 หลี่เต๋อซิ่วสิ้นชีพ สังหารเด็ดขาด ไม่ละเว้นสำนักโอสถเสวียนแม้แต่คนเดียว

บทที่ 163 หลี่เต๋อซิ่วสิ้นชีพ สังหารเด็ดขาด ไม่ละเว้นสำนักโอสถเสวียนแม้แต่คนเดียว

"หลี่เฉินอัน ออกมารับความตาย!" เสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวเกรี้ยวกราดดังสนั่น เลื่อนลั่นไปทั่วทั้งตระกูลหลี่

สิ้นเสียงคำรามลั่น ลวี่จ้งผู้อาวุโสเก้าแห่งสำนักโอสถเสวียนก็นำพาศิษย์ในสำนักกลุ่มหนึ่ง บุกฝ่าประตูใหญ่เข้ามาด้วยท่าทีดุดันสายตาอาฆาต

การมาถึงของพวกเขาราวกับคลื่นพายุโหมกระหน่ำ สั่นสะเทือนไปทุกซอกทุกมุม

ชายหนุ่มวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินไปยังประตูห้องโถงใหญ่

เสี่ยวเหมยผู้เป็นสาวใช้มีสีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นท่าทีสงบนิ่งไร้ความหวั่นไหวของหลี่เฉินอัน หัวใจที่เต้นรัวก็ค่อยๆ สงบลง

"ผู้อาวุโสเก้ามีเรื่องใดต้องโทโสถึงเพียงนี้?" ชายหนุ่มเดินพ้นประตูโถง ยืนอยู่บนขั้นบันได พลางทอดสายตามองลงไปยังลวี่จ้งด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยทว่าแฝงด้วยอำนาจ