บทที่ 148 โซ่ตรวนแปดเส้น ผนึกมารขุมนรก ปลิดชีพในพริบตาด้วยหมื่นกระบี่คืนสู่ต้นกำเนิด

บทที่ 148 โซ่ตรวนแปดเส้น ผนึกมารขุมนรก ปลิดชีพในพริบตาด้วยหมื่นกระบี่คืนสู่ต้นกำเนิด

ราตรีกาลดำมืดดั่งน้ำหมึก หนาแน่นเสียจนแทบละลายไม่ออก คลี่คลุมราวกับผืนม่านทมิฬขนาดยักษ์

หลี่เฉินอันเพียงลำพัง สีหน้าเย็นเยียบ มาถึงตระกูลฉี

ประตูใหญ่ของตระกูลเปิดอ้าไว้ ราวกับจงใจเปิดต้อนรับการมาของเขา

สายลมราตรีพัดผ่านแผ่วเบา หอบเอาไอเย็นเยียบจางๆ มาด้วย

ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าไปข้างในโดยไม่ลังเล คฤหาสน์ทั้งหลังเงียบสงัด สงัดจนผิดวิสัย

เมื่อลึกเข้าไปไม่นาน ก็พบแม่บุญธรรมของตน

เวินซูหม่านถูกขังอยู่ในกรงเหล็ก ดูแล้วไม่ได้รับอันตรายอะไร

หลี่เฉินอันลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ทว่ากลับรู้สึกประหลาดใจที่ทุกอย่างราบรื่นเกินไป เจอง่ายดายถึงเพียงนี้