บทที่ 117 ลูกแก้วเสวี่ยซา และน้องหลินผู้แสนออดอ้อน

บทที่ 117 ลูกแก้วเสวี่ยซา และน้องหลินผู้แสนออดอ้อน

หลี่เฉินอันส่งปราณแท้ก่อกำเนิดเข้าสู่ร่างกายของหลินชิงเวย เพื่อดูดซับไออัปมงคลที่ยังหลงเหลืออยู่

ยามที่ปราณแท้โคจรผ่านไปที่ใด ไออัปมงคลเหล่านั้นก็ถูกดึงดูดเข้าหาประหนึ่งแม่เหล็ก

ปราณแท้ก่อกำเนิดแตกต่างจากปราณทั่วไป มันล้ำค่าและบริสุทธิ์กว่ามาก

เปรียบได้กับโลหิตธรรมดากับโลหิตแก่นแท้ของผู้ฝึกตน

เมื่อไออัปมงคลถูกดูดซับไปเรื่อยๆ อุณหภูมิร่างกายของหญิงสาวก็เริ่มลดลง ร่างกายที่เคยร้อนรุ่มราวกับไฟค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ

ทว่าท่วงท่าของทั้งสองในยามนี้ ช่างดูไม่เหมาะสมเอาเสียเลย

ชายหนุ่มยังคงจุมพิตเธอไม่ยอมห่าง ขณะที่ร่างบางยังคงเปลือยกายล่อนจ้อน