บทที่ 92 ทุกอย่างล้วนอยู่ในกำมือ

บทที่ 92 ทุกอย่างล้วนอยู่ในกำมือ

ในวินาทีสุดท้ายก่อนที่หลี่เฉินอันจะกดปุ่มชนวนระเบิด ทุกคนในที่นั้นต่างพากันหลับตาลง

"ปัง!"

เสียงนี้ไม่ใช่เสียงระเบิด แต่เป็นเสียงที่เลียนแบบมาจากปากของหลี่เฉินอัน

เฮ่อชิ่งซิวลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พลางสำรวจร่างกายตัวเองด้วยความตื่นตระหนก เมื่อพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและไม่ได้ถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ ถึงได้ลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

แต่ไม่นาน เขาก็จ้องมองชายหนุ่มด้วยความฉงนฉายชัดบนใบหน้า ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทั้งที่เห็นเต็มสองตาว่าอีกฝ่ายกดปุ่มชนวนระเบิดลงไปแล้ว แต่ทำไมกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไม่ใช่แค่เฮ่อชิ่งซิวที่สับสน แม้แต่หยางฉานจวานและหยางหลี่เหยียนก็มีสีหน้าไม่เข้าใจเช่นกัน

"ความรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านความตายมามันเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

หลี่เฉินอันมองเฮ่อชิ่งซิวพลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหยัน