กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 28 งั้นก็รอความตายเถอะ
ชายชราผู้มีผมและหนวดเคราขาวโพลนไพล่มือไว้ข้างหลัง พลางก้าวเท้าอย่างช้าๆ เข้ามายังห้องประชุมของตระกูลเย่
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย สวมชุดไท่เก๊กสีขาว ดูแล้วแสนจะธรรมดา สามัญ ไม่ต่างอะไรกับคุณตาที่เดินเล่นตามสวนสาธารณะในตอนเช้า
ทว่า หากใครคิดว่าเขาเป็นเพียงคุณตาเดินเล่นในสวนสาธารณะจริงๆ ละก็ คงคิดผิดมหันต์
เย่เวิ่นเทียน ประมุขตระกูลเย่ เมื่อเห็นผู้มาเยือน สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีพลางขมวดคิ้วมุ่น
"เจ้าศาลาเฒ่าซู เหตุใดถึงมีอารมณ์สุนทรีย์มาเยือนตระกูลเย่ของผมได้ล่ะ?" เย่เวิ่นเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เขารู้จักผู้มาเยือนคนนี้ดี ซูเฉิงซื่อ เจ้าศาลาแห่งหอขุนพลสวรรค์แห่งต้าเซี่ย
"ทำไม เย่น้อย เจ้าไม่ต้อนรับคนแก่อย่างข้าหรือ?" เจ้าศาลาเฒ่าซูหรี่ตามองเย่เวิ่นเทียนพลางเอ่ยถาม