บทที่ 3 อยู่ไม่สู้ตาย

บทที่ 3 อยู่ไม่สู้ตาย

ชายชราในชุดถังจ่วงสีแดงเข้มก้าวเข้ามา ไว้หนวดเคราสีขาวเรียวเล็ก ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย พลางเผยรอยยิ้มบางเบาที่ดูเหมือนมีอยู่จริงและไม่มีอยู่จริง ทั่วร่างแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายความน่าเกรงขามของผู้มีอำนาจบาตรใหญ่

ด้านหลังมีบอดี้การ์ดชุดดำเดินตามมาอีกหลายคน ซึ่งแต่ละคนล้วนมีท่าทางดุดันจนรู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่คนที่จะไปตอแยด้วยได้ง่ายๆ

ไม่เพียงเท่านั้น ข้างกายยังมีชายหนุ่มอีกคนเดินขนาบข้างมาด้วย ชายคนนั้นสวมชุดสูทสากลสีขาวสะอาดสะอ้าน ซึ่งก็คือเจ้าบ่าวของงานแต่งงานในค่ำคืนนี้ และเป็นสามีของเหอตันหง

ทว่า ไม่ว่าจะเป็นตอนที่พ่อตาอย่างเหอหมิงเวยถูกตบตี หรือตอนที่เจ้าสาวอย่างเหอตันหงถูกหลี่เฉินอันเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า เจ้าบ่าวคนนี้กลับไม่ปริปากพูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว

ราวกับมองไม่เห็นสิ่งใด และราวกับว่าผู้ที่กำลังถูกรังแกอยู่นั้นไม่ใช่ภรรยาของตน

เมื่อชายชราเอ่ยปาก ภายในโถงจัดเลี้ยงก็พลันเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ขึ้นมาอีกระลอก

"นายท่านสี่ตระกูลถังจะลงมือเองแล้วเหรอ?"

"ใช่สิ ยังไงนี่ก็เป็นงานแต่งงานของหลานบุญธรรมของเขานะ"