กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ไม่ต้องแกล้งแล้ว
ทันใดนั้นเอง สายรัดข้อมือบนมือของเสิ่นเหยียนชวนก็ส่งเสียง “ติ๊ง…” ดังลั่น
ฟู่ซีเดินกลับมาหน้าเสิ่นเหยียนชวน เอียงหัวมอง ผู้ชายคนนี้คงไม่ได้ถูกของเข้าหรอกนะ?
ฟู่ซีตบฝ่ามือลงบนหน้าผากเสิ่นเหยียนชวนเต็มแรง ยืนนิ่งแล้วชี้นิ้วไปข้างหน้า “มารอสูรภูตผีทั้งหลายจงออกไป!”
เสิ่นเหยียนชวนที่กำลังจมอยู่กับความหวั่นไหวถอนจากบทบาททันที เขาหลับตาอย่างจนใจ เอ่ยด้วยความอดทนถึงขีดสุด “ฟู่ซี หุบปาก!”
«ฟู่ซีสมเป็นตัวจบความหวั่นไหวจริง ๆ! ฮ่า ๆ !»
«ไม่ใช่ฟู่ซีนะ… สายรัดข้อมือพี่ฉันดังขนาดนั้น เธอไม่รู้สึกอะไรเลยจริง ๆ เหรอ?»