กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 เวลาพูดไม่ออก ฉันชอบหลับตา
ฟู่ซีมีสีหน้าแข็ง ๆ ไปนิด “เรื่องนี้พูดได้ด้วยเหรอ”
ถึงพนักงานจะทำหน้าเคร่งขรึม แต่ความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาก็แทบจะเอ่อล้นออกมาแล้ว เขาแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง “แน่นอนว่าพูดได้”
ฟู่ซีกลอกตาไปมา ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเก้อ ๆ แต่ยังรักษามารยาทไว้ “รายการวาไรตี้ของเราไม่ใช่รายการเกี่ยวกับคนรักเก่าหรือไง ทำไมยังถามอีกว่าคบกันได้ยังไง”
“ประเด็นมันออกนอกเรื่องไปแล้วนะ ถ้าเธอเขียนเรียงความแบบนี้จะโดนหักคะแนนหนักเลย”
พนักงาน: …
เขาคิดว่าเขาจำเป็นต้องเตือนฟู่ซีสักหน่อย “ซีซี รายการของเราเป็นรายการวาไรตี้หาคู่ที่หวาน ๆ นะ”