ตอนที่ 282 อวสาน

ตอนที่ 282 อวสาน

ประกายแสงสีเขียวสายหนึ่งแยกตัวออกมาจากกลุ่มแสงสีเขียวนั้น ก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปยังหว่างคิ้วของเฉียวอวิ๋นพ่าน

เฉียวอวิ๋นพ่านรู้สึกเพียงความเย็นสบายแผ่ซ่านตรงหว่างคิ้ว จากนั้นกระแสอบอุ่นอันแสนสบายก็ไหลเวียนไปทั่วแขนขาร้อยกระดูก เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากสิ่งใด เลี่ยนก็จากไปเสียแล้ว

เฉียวอวิ๋นพ่านชะงักไปครู่หนึ่ง ช่างเถอะ อย่างไรเสียก็ต้องแยกย้ายกันอยู่แล้ว แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เดิมทีก็ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่แล้ว ร่ำลากันเช่นนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

ไม่รู้ว่าสิ่งของกลุ่มนั้นที่เลี่ยนมอบให้ตนเป็นครั้งสุดท้ายคืออะไร เธอไม่รู้สึกว่าร่างกายของตนมีความผิดปกติใด ทั้งไม่รู้สึกไม่สบายตัวหรือมีจุดที่เป็นอันตราย จึงปล่อยเลยตามเลยไป

เธอก้มลงมองลูกแก้วทมิฬในมือของตนอีกครั้ง ยามนี้รอบตัวมันไม่เปล่งแสงสีแดงอีกต่อไปแล้ว เพียงแต่บนตัวยังมีรัศมีแสงที่กระเพื่อมขึ้นลงอยู่ ไม่รู้ว่ากำลังเผชิญกับสิ่งใดอยู่กันแน่

จากการรับรู้ผ่านพันธสัญญา ลูกแก้วทมิฬน่าจะไม่มีอันตรายใหญ่หลวงอะไรแล้ว

เธอกวาดสายตามองสถานการณ์รอบตัวตน ที่นี่ก็คืออาณาเขตของโลกอสูร

เธอกังวลว่าพวกผู้บำเพ็ญผีกลุ่มนั้นจะมีวิธีติดตามร่องรอยลูกแก้วทมิฬ จึงพาลูกแก้วทมิฬมายังอาณาเขตของผู้บำเพ็ญอสูร

เมื่อปราศจากพลังสายนั้นคอยเหนี่ยวรั้ง เธอจึงพาลูกแก้วทมิฬเข้าไปในสวนพฤกษาได้อย่างราบรื่น