กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 278 สี่เป่าฝ่าเคราะห์สายฟ้า
“ข่าวของนายมันล้าหลังไปแล้ว ตอนนี้แดนเร้นลับตรงชานเมืองแห่งนั้นเปิดสิทธิ์อย่างลับ ๆ ให้อสูรเข้าไปได้มากขึ้นแล้วต่างหาก
ดูเหมือนเพราะพวกอสูรที่ส่งไปสืบก็หาต้นสายปลายเหตุไม่เจอ แถมตอนนี้หินมิติในแดนเร้นลับแห่งนั้นส่วนใหญ่ยังอันตรธานหายไปอีก เพื่อกู้ความเสียหายคืนมา เลยยอมปล่อยให้คนส่วนหนึ่งเข้าไปแล้ว”
“แล้วทำไมถึงไม่แจ้งคนอื่นล่ะ พวกเราก็อยากเข้าไปเหมือนกันนี่ ไม่ได้การ ฉันต้องไปดูที่แดนเร้นลับแห่งนั้นสักหน่อย”
อสูรที่ได้ยินเรื่องนี้มีสีหน้าร้อนใจ มันเองก็อยากเข้าไปในแดนเร้นลับแห่งนั้นเหมือนกัน เดิมทีก็เพราะข้างในเกิดปัจจัยเสี่ยงที่ไม่ทราบสาเหตุจนต้องปิดไปหลายวัน ส่งผลให้ช่วงไม่กี่วันมานี้มันไม่มีรายได้เลย
“เดี๋ยวก่อน เบาเสียงหน่อย นายอยากให้อสูรตนอื่นรู้กันทั่วหรือไง ข้างในนั้นแทบจะไม่เหลือหินมิติแล้วนะ ถ้านายยังปล่อยให้อสูรตนอื่นรู้ข่าวนี้อีก ถึงตอนนั้นมาแย่งหินมิติกับนาย นายจะร้องไห้ก็ไม่มีที่ให้ร้องหรอก”
“แล้วนายจะให้ทำยังไงล่ะ เป็นเผ่าฉือที่ปิดบังข่าว จงใจไม่ให้อสูรจากตระกูลอื่นเข้าไปงั้นเหรอ”
“มีแผนการของเผ่าฉืออยู่ด้วย แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นพวกอสูรที่รู้ข่าวพากันเหยียบไว้ไม่พูดมากกว่า ก็เพื่อลดคู่แข่งนั่นแหละ ที่ฉันบอกข่าวนี้นายก็เพราะฉันมีเส้นสาย