เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 270 ไข่มุกวิญญาณ
พืชพรรณในหุบเขาแห่งนี้ หรือจะเรียกว่าพืชวิญญาณก็คงได้ มีอยู่มากมายเหลือเกิน เฉียวอวิ๋นพ่านเลือกเก็บมาอย่างละนิดละหน่อย ย้ายไปปลูกไว้ในสวนพฤกษา จากนั้นก็คิดจะออกไปจากหุบเขาแห่งนี้
เธอจำเป็นต้องทำความเข้าใจสถานที่ที่ตนอยู่ ณ ตอนนี้เสียก่อน พร้อมทั้งคิดหาวิธีอื่น ๆ เพื่อลองดูว่าจะตามหาลูกแก้วทมิฬกับสี่เป่าเจอหรือไม่
เธอเคยลองส่งเสียงเรียกผ่านพันธสัญญาในห้วงความคิดดูแล้ว ทว่าทุกอย่างกลับเงียบหายราวกับก้อนหินจมดิ่งสู่ก้นสมุทร ไม่มีการตอบสนองใด ๆ ทั้งสิ้น
เมื่อก้าวเดินออกมาจากหุบเขา เธอกวาดสายตามองสภาพการณ์รอบด้าน ยังคงไม่มีผู้ใดนอกจากตัวเธอ เธอจึงทำได้เพียงเลือกทิศทางหนึ่งแล้วก้าวเดินมุ่งหน้าไปตามแนวนั้นก่อน
ทันทีที่เธอย่างกรายเข้าไปในป่าไผ่แห่งหนึ่ง เธอก็สัมผัสได้ถึงอันตราย เท้าข้างหนึ่งก้าวล้ำเข้าสู่ขอบเขตของป่าไผ่ไปแล้ว แต่ก็รีบชักกลับมาทันควัน
ในเวลานี้เอง ภายในป่าไผ่พลันปรากฏใบไผ่ร่วงกราวลงมาจากต้นไผ่ทั้งหมด พุ่งตรงเข้ามายังเบื้องหน้าของเฉียวอวิ๋นพ่านด้วยความเร็วสูงยิ่ง
เธอถือดาบใหญ่ในมือทันที กวัดแกว่งสกัดกั้นใบไผ่เหล่านี้เอาไว้
พละกำลังของใบไผ่ไม่ใช่น้อย ๆ ดาบยาวปะทะต้านทานใบไผ่เอาไว้จนสะเทือนให้มือของเฉียวอวิ๋นพ่านชาหนึบขึ้นมาเล็กน้อย
ผ่านไป 10 นาที ป่าไผ่ก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง