ตอนที่ 210 จับสัตว์

ตอนที่ 210 จับสัตว์

เฉียวอวิ๋นพ่านลงจากหลังม้า ตอนนี้เข้ามาในภูเขาแล้ว จึงไม่เหมาะจะขี่ม้าเดินไปข้างหน้าอีก เธอไม่ได้เลือกทางสายหลัก แต่กลับเลือกเส้นทางสายเล็กที่เปลี่ยวร้าง

หลังจากเก็บม้าเข้ามิติ เธอก็ปล่อยสี่เป่ากับลูกแก้วทมิฬออกมา ความสามารถในการสอดแนมของสี่เป่านั้นแข็งแกร่ง ในภูมิประเทศแบบนี้ สี่เป่าย่อมเหมาะสมกว่าเธอ

เธอหยิบอุปกรณ์พิเศษที่เป็นดาบยาวออกมาอย่างไม่ใส่ใจเพื่อใช้ลาดตระเวนเส้นทาง จากนั้นจึงเดินลึกเข้าไปพร้อมกับเสียงร้องของสัตว์ตัวเล็ก ๆ นานาชนิดในป่า

อาจเป็นเพราะในภูเขาลึกแห่งนี้มีคนไม่มากนัก จึงทำให้สัตว์ต่าง ๆ ในนี้ตื่นตัวเป็นพิเศษ อีกทั้งยังมีสายพันธุ์ค่อนข้างหลากหลาย

เรื่องนี้กลับทำให้เฉียวอวิ๋นพ่านสะดวกสบายขึ้นมาก

“ลูกแก้วทมิฬ ไปกระแทกมันให้สลบที” เฉียวอวิ๋นพ่านจ้องมองกระต่ายตัวอ้วนพีตัวหนึ่งด้านหน้า แล้วสั่งให้ลูกแก้วทมิฬลงมือทันที

ปรากฏว่าลูกแก้วสีดำใบเล็กพุ่งออกไปด้วยเสียงดังหวืด มันกระแทกเข้าที่หัวของกระต่ายอย่างจัง วินาทีถัดมากระต่ายก็สลบเหมือดไป แล้วถูกเธอเก็บเข้าไปในมิติ

นี่เป็นกระต่ายตัวที่ 13 ที่พวกเธอจับได้แล้ว พื้นที่แถบนี้ดูเหมือนจะเป็นอาณาเขตของฝูงกระต่ายกลุ่มหนึ่ง อย่างไรเสียพอเข้ามาก็เห็นแต่กระต่ายตัวมหึมาทั้งนั้น

อย่าแปลกใจไปเลย การที่ให้ลูกแก้วทมิฬไปกระแทกจนสลบนั้นเป็นคำเรียกร้องอย่างแรงกล้าจากตัวมันเอง สาเหตุก็เพราะมันถูกความว่องไวเฉียบคมของสี่เป่ากระตุ้นเข้าให้