ตอนที่ 207 ประสบการณ์อันน่าเวทนา

ตอนที่ 207 ประสบการณ์อันน่าเวทนา

คราวนี้ทั้งสองคนต่างเริ่มจริงจัง เพิ่มการปลดปล่อยพลังงานออกไป แรงสะเทือนตกค้างหลังการปะทะกันแผ่ขยายเป็นวงกว้าง ส่งผลกระทบไปถึงผู้คนที่อยู่รอบเวทีประลองยุทธ์ทั้งหมด

“ป้องกัน!!!”

มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงรีบตะโกนเสียงดังให้ทุกคนเตรียมป้องกันตนเองให้ดี พวกเขาอยู่ใกล้เกินไป เวลานี้คิดจะวิ่งหนีก็ไม่ทันแล้ว

ขณะที่ปะทะกันแรงสะเทือนตกค้างก็พุ่งออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว คนบางส่วนที่อยู่ชิดติดเวทีประลองยุทธ์รีบโคจรวรยุทธ์ขึ้นมา สร้างม่านป้องกันไว้เบื้องหน้า ส่วนคนที่อยู่ไกลออกไปเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็รีบถอยไปยืนในจุดที่ไกลกว่าเดิม

ถึงจะเป็นเช่นนี้ แรงสะเทือนตกค้างในครั้งนี้ก็ยังซัดทุกคนให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าวพร้อมกัน

เมื่อความเคลื่อนไหวสงบลง คนที่เหลือก็ปลดม่านป้องกันออก ต่างหันมาสบตากัน ความตกตะลึงในแววตาไม่ได้ปิดบังไว้เลย

มีเพียงหงเจียวม่านที่ถูกแรงสะเทือนตกค้างซัดเข้าใส่ ย่อมป้องกันตัวเองไว้แล้วเช่นกัน คนข้าง ๆ ก็ช่วยกันแรงกระแทกให้เธอตามน้ำ จึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร เวลานี้ยิ่งส่งเสียงร้องตะโกนอย่างตื่นเต้น

“เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้ว พี่เฉียวของฉันคอยปกป้องฉันตลอดทางจนมาถึงเมืองหมินตู ฉันบอกแล้วว่าพี่เฉียวของฉันเก่งกาจมาก เชอะ ให้พวกนายดูถูกคนดีนัก”

คราวนี้คนอื่น ๆ ไม่ได้ส่งเสียงตอบโต้อะไร จริงแท้ทีเดียว ตอนแรกพวกเขาเห็นคุณหนูเฉียวท่านนี้เป็นหญิงสาวที่อ่อนแอจริง ๆ และคิดไปเพียงว่าการเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของคุณหนูใหญ่นั้นเป็นแค่เรื่องบังเอิญ