เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 127 จุดสิ้นสุด
ช่างเถอะ ได้มาไว้ในมือเร็วย่อมสบายใจเร็วกว่า
เธอทอดสมอของเรือเดินสมุทรยึดไว้กับเกาะกลางทะเล และปล่อยให้สี่เป่าคอยเฝ้าดูอยู่บนดาดฟ้า
ส่วนตัวเธอนั้นก้าวเท้าขึ้นสู่เกาะกลางทะเล
ด้านบนของเกาะกลางทะเลแห่งนี้เป็นลูกคลื่นขึ้นลง หินประหลาดนานาชนิดที่มีระดับสูงต่ำไม่เท่ากันกระจายตัวอยู่ทั่วทั้งเกาะ ไม่สะดวกต่อการเคลื่อนไหวเป็นอย่างยิ่ง
ถึงขั้นต้องเดินหน้าไปอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าจะสะดุดล้มลงไปโดยไม่ระวัง
กว่าจะปีนขึ้นมาถึงจุดสูงสุดได้ไม่ใช่เรื่องง่าย และเธอก็มองเห็นลังไม้ใบหนึ่งวางอยู่ ณ ใจกลางของหินประหลาด
ตรงจุดที่ต่ำที่สุด หินประหลาดบนเกาะกลางทะเลแห่งนี้ช่างแปลกตายิ่งนัก
ต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดถึงจะมองออกว่าตรงใจกลางต่ำที่สุด และมีก้อนหินกระจายอยู่รอบด้าน