กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 115 กระบี่ไม้ท้อ
เธอเดินไปยังจุดถัดไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ทว่าสี่เป่าที่อยู่ด้านหลังกลับเริ่มส่งเสียงขย้อน
เฉียวอวิ๋นพ่านอุ้มมันออกมาให้ดมกลิ่นเปลือกส้ม มันถึงค่อยฟื้นตัวดีขึ้น
ห้องส่วนใหญ่บนชั้นสองนี้เปิดอ้าอยู่ เมื่อดูจากสภาพด้านในก็พอนึกภาพออกว่าผู้คนในตอนนั้นต้องวิ่งหนีออกไปอย่างแตกตื่นแน่นอน
แม้สิ่งของจำนวนมากอาจถูกน้ำซัดลอยหายไป แต่สัมภาระและเป้ต่าง ๆ ยังคงอยู่
ลองค้นดูรอบ ๆ ก็ไม่มีอะไรน่าใช้ได้ ยังเหลืออีก 2 ห้องที่ปิดประตูไว้ เธอแค่เตะเบา ๆ ทีเดียวก็เปิดออกได้
ด้านในเป็นร่างไร้วิญญาณร่างหนึ่งที่แช่น้ำจนเน่าเปื่อยบวมอืด...
รูม่านตาของเฉียวอวิ๋นพ่านเบิกกว้างขึ้นมาเองอย่างไม่อาจควบคุมเพราะภาพตรงหน้า
แหวะ...