ตอนที่ 110 สภาพอากาศที่แปรปรวนในชั่วพริบตา

ตอนที่ 110 สภาพอากาศที่แปรปรวนในชั่วพริบตา

น้ำทะเลสีน้ำเงินเข้มภายใต้แสงแดดสาดส่อง ทอประกายแสงสีขาวระยิบระยับเป็นจุด ๆ

ทะเลลึกไร้ขอบเขตราวกับจะดึงคนเข้าไปสู่อ้อมกอดของท้องทะเล การมองจากในบ้านนิรภัยกับการยืนมองออกไปบนเรือลำเล็กให้ความรู้สึกต่างกันสองแบบจริง ๆ

เธอเป็นคนว่ายน้ำไม่เป็น เมื่อต้องมาเจอโลกที่มีแต่น้ำแบบนี้จึงอดกังวลไม่ได้เสมอ

หันกลับไปมองเรือลำเล็กที่ซอมซ่อลำนี้ มันช่างซอมซ่อเหลือเกิน ดูท่าแล้วแค่คลื่นลูกเล็ก ๆ ซัดมาก็คงคว่ำเรือได้แล้ว

หากเรือคว่ำ บ้านนิรภัยของเธอก็คงต้องประสบเคราะห์ตามไปด้วยอย่างแน่นอน

ขณะที่เธอกำลังกวาดสายตามองไปไกล ๆ จู่ ๆ ก็เห็นสิ่งของสีดำมืดอย่างหนึ่ง เธอหรี่ตาลง ยืนยันได้ว่าตรงนั้นมีวัตถุสีดำอยู่จริง ๆ