กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 99 เกมเริ่มต้น
“โย่ว จับคนมีอันจะกินได้คนหนึ่งว่ะ”
ผู้คนที่นี่ขาดแคลนน้ำอย่างหนัก ส่งผลให้เสียงของทุกคนแห้งผากแหบพร่า ฟังดูเสียดหูแสบแก้วหู จนเฉียวอวิ๋นพ่านรู้สึกทรมานหูจริง ๆ
“คนสวย คนเดียวเหรอ ไม่มีครอบครัวแล้วรึไง อยากมาอยู่กับพี่ชายไหมล่ะ” ชายคนนั้นเลียฟันเหลืองอ๋อยพลางหัวเราะหยอกล้อเฉียวอวิ๋นพ่านด้วยท่าทางลามก
คนที่สะกดรอยตามเฉียวอวิ๋นพ่านแยกตัวออกมาจากกลุ่มมีไม่น้อย ในที่แจ้งมีถึงห้าหกคน ส่วนในที่ลับอย่างน้อยก็มีสามสี่คน
“ไสหัวไป” ขณะที่คนที่หยอกล้อเฉียวอวิ๋นพ่านเตรียมจะยื่นมือสกปรกคู่นั้นมาฉุดกระชากเธอ เฉียวอวิ๋นพ่านก็กระโดดเตะหนึ่งครั้ง ถีบอีกฝ่ายลอยกระเด็นออกไปทันที
“นังสารเลว ให้หน้าแล้วไม่รับ คอยดูว่าฉันจะจัดการแกยังไง”
ขณะที่เฉียวอวิ๋นพ่านกำลังจะหยิบดาบยาวออกมาต่อสู้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าทั่วร่างแข็งทื่อไป
เพียงชั่วพริบตา สรรพสิ่งทั้งหมดในโลกใบนี้ก็ตกอยู่ในความหยุดนิ่ง
สีหน้าท่าทางอันมีชีวิตชีวาของคนตรงหน้า ทั้งความชั่วร้าย ทั้งความโลภ ล้วนหยุดนิ่งอยู่บนใบหน้าของคนผู้นี้