ตอนที่ 97 อุโมงค์มิติกาลเวลา

ตอนที่ 97 อุโมงค์มิติกาลเวลา

“แล้วจะไปแคว้นฟู่ยวี๋ต้องเดินไปยังไง”

“มุ่งหน้าลงใต้ไปเรื่อย ๆ ส่วนที่เหลือเธอต้องเดินไปพลางถามทางไปพลาง”

ไต่ถามอยู่นาน ในที่สุดก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ในอำเภออย่างทะลุปรุโปร่ง

สภาพในอำเภอยังถือว่าไม่เลวร้าย อย่างน้อยผู้คนที่นี่ก็ไม่ได้ล้มตาย แต่พากันหนีภัยพิบัติไป

เริ่มแรกเป็นท่านนายอำเภอที่เป็นขุนนางในอำเภอและนายท่านที่ร่ำรวยที่สุดในอำเภอล่วงรู้ข่าวที่ทหารทางการจะกลับมาเกณฑ์ชายฉกรรจ์

จึงแอบเก็บข้าวของสัมภาระ นั่งรถม้าพาครอบครัวหลบหนีไปตั้งแต่กลางดึก

ส่วนคนที่เหลือพอรู้ข่าวก็สายไปเสียแล้ว ทำได้เพียงรีบร้อนหอบหิ้วเสบียงอาหารมุ่งหน้าหนีลงใต้

พวกที่หลงเหลืออยู่ล้วนเป็นคนแก่ คนชราเหล่านี้รู้สึกว่าตัวเองแก่เฒ่าแล้ว ทั้งยังมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน จึงไม่อยากละทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนไปเลยสักนิด