ตอนที่ 82 หลุมดำ

ตอนที่ 82 หลุมดำ

หั่นออกมาเป็นชิ้นเล็ก ๆ ชิ้นหนึ่งแล้วใส่เข้าปาก ความหวานสดชื่นของลูกท้อก็พุ่งตรงสู่จมูกและปากทันที มันหวานแต่ไม่เลี่ยน เธอตกใจจนดวงตาเป็นประกายวับขึ้นมา

อร่อยมาก!

นี่อร่อยกว่าผลไม้ทั้งหมดที่เธอเคยกินมาตลอดช่วงชีวิตยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาเสียอีก

คราวนี้ เธอรู้สึกว่าการได้มาที่ระนาบเกมห้วงดวงดาวช่างคุ้มค่าจริง ๆ!

เธอยังอยากกินต่อ แม้แต่สี่เป่าก็กินเนื้อผลไม้ที่มีขนาดใหญ่เท่าหัวของมันเข้าไปแล้ว แต่ก็ยังอยากจะกินต่ออีก

ในที่สุด กินลูกท้อจนหมดเกลี้ยงไปทั้งลูกถึงยอมหยุด

เธออิ่มจนเดินไม่ไหวแล้ว ผลไม้ที่เติบโตท่ามกลางห้วงดวงดาวมันอร่อยขนาดนี้เชียวหรือ

เธอเก็บลูกท้อที่ยังเหลืออยู่อีก 23 ลูกเข้าไปในมิติหยุดนิ่งอย่างระมัดระวังเพื่อถนอมเอาไว้เป็นอย่างดี