เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 21 เด็ดดอกโซโฟรา
เฉียวอวิ๋นพ่านก็ใช่ว่าจะไม่เคยคิดว่าถ้าไม่ขึ้นรถไฟไปตรง ๆ เลยจะเป็นอย่างไร
แต่ว่าบ้านนิรภัยของเธอยังอยู่บนรถไฟ และเธอไม่คิดว่าระบบจะปล่อยให้มีช่องโหว่ใหญ่ขนาดนั้นรอให้คนมาฉวยโอกาส ไม่มีใครอยากเอาชีวิตไปลองหยั่งเชิงดูหรอก
พวกเขาทั้งสามคนถือแผ่นไม้ตรงไปยังตู้รถไฟโบกี้ที่หนึ่ง ที่นั่นมีพื้นที่กว้างขวาง ทั้งยังมีช่องรับแสงบนหลังคาอยู่อีกช่องหนึ่ง ซึ่งก็คือรอยแตกที่เฉียวอวิ๋นพ่านทำพังเอาไว้นั่นเอง
เพิ่งจะวางของลง คนจากตู้รถไฟโบกี้ที่ 9 ก็เดินตามมาด้วย ถึงตอนนี้เฉียวอวิ๋นพ่านถึงได้รู้ว่าเขาชื่อหวังเจียต้ง
หวังเจียต้ง: “ขอโทษด้วย ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายนะ พอดีเห็นว่าพวกคุณพกกล่องเหล็กมาด้วย เลยอยากจะมาถามดูว่าพอจะให้ฉันยืมกล่องอุ่นข้าวด้วยได้ไหม ฟืนฉันเตรียมมาเอง”