กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 122 ไป๋จื่อหลินทำร้ายข้าทั้งนั้น!
หัวหน้าหมู่บ้านอู๋เช็ดน้ำตาของอู๋ฉางกุ้ย พลางเจ็บใจรีบปลอบเบา ๆ ว่า “ฉางกุ้ย เจ้าอย่าคิดมาก พ่อเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ถึงเจ้าจะเสียขาไปข้างหนึ่ง แม่นางที่อยากแต่งเข้าบ้านเราก็ต่อแถวกันอยู่ พ่อจะเลือกคนสวย คนดีมีคุณธรรมให้เจ้าคนหนึ่ง รับกลับบ้านมาเป็นภรรยา ให้นางปรนนิบัติรับใช้เจ้า ให้นางให้กำเนิดลูกให้เจ้า เจ้าเพียงทำใจให้สบาย มีชีวิตอยู่ดี ๆ ก็คือการกตัญญูต่อพ่อแล้ว หากเจ้าเป็นอะไรไป พ่อก็จะไม่อยู่ต่อไป ฮือ ๆ ๆ ฮือ ๆ ๆ”
หัวหน้าหมู่บ้านอู๋ทนความโศกเศร้าในใจไว้ไม่ไหวจริง ๆ จึงร้องไห้ออกมาด้วย เสียงร้องไห้ของเขาอู้อี้ทึม ๆ เหมือนเสียงวัวแก่ร้อง