ตอนที่ 27 ถูกคนหมายตา

ตอนที่ 27 ถูกคนหมายตา

หลิ่วเย่เอาทองคำไปวางเรียงไว้ในที่ที่ไม่เกะกะมือ แล้วผลุบตัวออกจากมิติ จากนั้นก็จัดของบนเตียงให้เรียบร้อยกลับคืนเป็นเหมือนเดิม นางจึงนอนลงบนเตียงอย่างอารมณ์ดี หลับยาวไปจนถึงเช้าสว่าง

นางบิดขี้เกียจหนึ่งที สวมรองเท้าฟางเดินออกจากห้อง ข้างนอกยังร้อนเช่นเดิม ร้อนจนศีรษะมึนงง แต่ในใจนางกลับมีความสุข มีเงินแล้วความรู้สึกมันต่างจริง ๆ หลังก็ตั้งตรง ในใจยังมีความมั่นคงที่ไม่เคยมีมาก่อน

เวลานี้ ไป๋จื่อหลินก็เดินออกมาจากอีกห้องหนึ่ง ห้องที่เขาพักอยู่ห่างจากห้องของหลิ่วเย่พอสมควร เขาจึงไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากห้องของหลิ่วเย่

“หลิ่วเย่ พอกินข้าวเสร็จ พวกเราก็ออกเดินทางกันเถิด”