กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 17 ข้าช่วยเจ้าประคองไว้
หลิ่วเย่ฟังแล้วในใจสงสารไป๋จื่อหลินยิ่งนัก มีพ่อแม่เช่นนี้ช่างซวยมาแปดชาติจริง ๆ “ไม่เป็นไรพี่ไป๋ พ่อแม่เจ้าไม่พาเจ้าไป ข้าพาเจ้าไปเอง ดีเสียอีกพวกเรามีเพื่อนร่วมทาง พี่ไป๋ ข้าซ่อนรถเข็นเล็กของบ้านเจ้าไว้แล้ว ถึงเวลาข้าจะใช้รถเข็นพาเจ้าไป ข้าก็ไม่มีอะไรต้องเตรียมมาก ข้าซ่อนของไว้หลายอย่าง ถึงเวลาหยิบขึ้นมาก็ไปกันเลย”
ไป๋จื่อหลินพยักหน้าด้วยอารมณ์อันซับซ้อน เขารู้ว่ายัยโง่จะไม่ทิ้งเขา “ดี เช่นนั้นเราตกลงกันแล้ว พี่ไป๋จากนี้ฝากเนื้อฝากตัวกับเจ้าแล้ว”