กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 2 แย่แล้ว ซักเสื้อผ้าจนขาด
หลิ่วเย่กดกระเพาะที่ปวดแปลบ ๆ ออกมาจากคอกหมูก็ตรงไปห้องครัว ผลปรากฏว่าในห้องครัวมีคน และไม่ใช่ใครอื่น เป็นแม่ของยัยโง่คือหลิ่วหวังซื่อ
หลิ่วหวังซื่อหน้าตาไม่ขี้เหร่ ใบหน้าเล็กขนาดฝ่ามือ คิ้วโค้งดั่งใบหลิว ปากเล็กดั่งลูกอิงเถา เพียงแต่ผิวดำไปหน่อย เหลืองไปหน่อย ผอมไปหน่อย แขนขาผอมเรียวราวกับไม้ตากผ้า เดิมอายุสามสิบกว่าปี กลับดูราวกับคนแก่ห้าสิบกว่าปี รูปร่างก็ไม่เตี้ย เพราะผอมเกินไปเสื้อผ้าจึงหลวมโพรกเมื่อสวมใส่ อีกทั้งเสื้อผ้ายังขาดวิ่นล้วนเป็นรอยปะ ทำให้ดูตกอับและขี้เหนียวจู้จี้อย่างเห็นได้ชัด