เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาว ฉันกลับมาแล้ว!”
หลงยวนโบกมือส่งสัญญาณความปลอดภัยให้เจียงเนี่ยนอันมาแต่ไกล
เจียงเนี่ยนอันเห็นพวกเขากลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ในใจก็พลันโล่งอกขึ้นมาทันที
“เมื่อก่อนฉันคิดว่าพวกเขาเอาร่างตกค้างที่ไม่ใช้แล้วของฉันไปวิจัยดัดแปลงพวกสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ พืชกลายพันธุ์อะไรกันทำนองนั้น ไม่นึกเลยว่าจะเอาไปดัดแปลงหัวหน้าผู้นำของพวกเขาเอง”
หลงยวนกลับมาบนหลังอินทรียักษ์แล้วเอ่ยกับเจียงเนี่ยนอัน “ได้ยินคนเมื่อกี้บอกว่าผู้นำตระกูลคนนั้นของพวกเขามีความสามารถกลืนกินเหมือนกับฉัน
ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ คงรับมือยากขึ้นมาบ้างแล้ว”
“รู้อย่างนี้ ตอนนั้นน่าจะเอาร่างนั้นของนายติดมือมาด้วยซะก็ดี”
เจียงเนี่ยนอันเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง สายตาเจือแววตัดพ้อและนึกเสียใจอย่างยิ่ง
“ตอนนั้นพวกเราก็ไม่รู้นี่นาว่าพวกเขาจะทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้~”
หลงยวนหัวเราะแฮะ ๆ พยายามปลอบใจเจียงเนี่ยนอัน