กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ได้!”
เจียงเนี่ยนอันรีบหลีกทาง เพื่อให้หมอเข้าไปตรวจดูอาการของเสี่ยวหลงจ้าน
เสี่ยวเหลียงอันเกาะขอบเตียง มองดูเสี่ยวหลงจ้านด้วยสีหน้ากังวล
“ไม่ต้องกังวลไป เสี่ยวจ้านจ้านจะไม่เป็นอะไรหรอก”
เสิ่นหนานสิงเดินมาข้างกายเจียงเนี่ยนอัน กุมมือเธอเอาไว้เบา ๆ มอบพละกำลังและที่พึ่งพิงให้แก่เธอ
เจียงเนี่ยนอันขานรับอืม ทว่าสายตากลับไม่ละไปจากเสี่ยวหลงจ้านเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
ไม่กี่นาทีต่อมา หมอก็ยืนขึ้น ส่วนเสี่ยวหลงจ้านก็สงบลงแล้วเช่นกัน
“นายน้อย คุณนายน้อย นายน้อยน้อยเพียงแค่ตกอยู่ในฝันร้าย ไม่ได้เป็นอะไรมาก ประเดี๋ยวก็คงจะตื่นขึ้นมา”
สิ้นเสียงของเขา เสี่ยวหลงจ้านก็ลืมตาขึ้น
“เสี่ยวจ้านจ้าน!”