ตอนที่ 361 แมวมีปีก

ผนังด้านนอกของอาคารเรียนพังถล่มลงมาไม่น้อย ทางเดินยิ่งทรุดโทรมย่ำแย่ โยกเยกจวนจะพังแหล่มิพังแหล่ และอาจถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

“พวกนายรอฉันอยู่ข้างล่างแล้วกัน”

เจียงเนี่ยนอันมองดูร่างของพวกสิงโตทองคำที่ใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ ทีละตัว จึงขวางพวกมันไว้ใต้ตึก

ใต้เท้าของเธอมีเถาวัลย์งอกเงยถักทอเป็นเส้นทาง ก้าวเดินขึ้นไปยังชั้นสามทีละก้าว

พวกต้าเฮยไม่วางใจ บินตรงไปเฝ้าอยู่นอกราวกั้นชั้นสามทันที

สิงโตทองคำไม่มีปีก ได้แต่เดินวนไปเวียนมาใต้ตึกอย่างจนใจ พลางเอียงหูคอยฟังความเคลื่อนไหวด้านบน

เจียงเนี่ยนอันก้าวเท้าเข้าใกล้ห้องเรียนช่วงกลางชั้นสามทีละก้าว เมื่อประชิดถึงหน้าประตูก็ยกเท้าถีบเปิดประตูออกอย่างแรง

‘ว้าวู—’