กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลั่วเยวี่ยเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในเขตตู้คอนเทนเนอร์ ก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอึดอัดชวนหายใจไม่ออกในทันที
ผู้คนเบียดเสียด เหล่าผู้รอดชีวิตเดินไหล่ชนไหล่แน่นขนัด
หากไม่ใช่เพราะมีเฉินหยางและต้าหั่วคอยคุ้มกันอยู่ซ้ายขวา เธอคงแทบจะก้าวขาเดินต่อไปไม่ได้เลย
อีกทั้งยังต้องคอยระวังขยะและสิ่งปฏิกูลไม่ทราบที่มาตามทาง
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นที่ยากจะบรรยาย ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้และอึดอัดขึ้นมาวูบหนึ่ง
ลั่วเยวี่ยเริ่มนึกเสียใจที่เดินเข้ามาแล้ว
“เยวี่ยเยวี่ย ขึ้นมา!”