เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เธอเป็นคนอะไรกัน”
เจียงหลิงเห็นว่าลั่วเยวี่ยมาอย่างไม่เป็นมิตร จึงรีบหดตัวไปอยู่ด้านหลังชายเคราดกทันที ทำได้เพียงยืดคอโผล่หัวออกมาถาม
ลั่วเยวี่ยกอดอกพิงเสาไฟฟ้า มุมปากยกยิ้มแค่นหัวเราะ “ย่อมเป็นคนที่เธอไม่มีปัญญาไปตอแยด้วยอยู่แล้ว”
เมื่อได้ยินลั่วเยวี่ยพูดเช่นนี้ ในใจของเจียงหลิงก็เริ่มคิดจะล่าถอยทันที
หากอีกฝ่ายเป็นตอแข็งจริง ๆ และเวลานี้เมิ่งอวี่เคอก็ไม่ได้อยู่ข้างกายเธอ หากวู่วามจนเกิดการปะทะขึ้นมา คนที่เสียเปรียบย่อมเป็นเธอ
ดั่งคำโบราณว่าไว้ คนฉลาดไม่ยอมเสียเปรียบต่อหน้า
เจียงหลิงพลิกความคิดแวบหนึ่ง ก็ตัดสินใจได้ทันที “พวกเราไปกันเถอะ!”
เมื่อได้ยินคำว่าไป ชายเคราดกและเจิ้งเจ๋อก็ถอนหายใจโล่งอกในทันใด
พวกเขาทั้งสองกลัวจริง ๆ ว่าเจียงหลิงจะไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมแล้วไปงัดข้อกับเด็กสาวตรงหน้า
แม้เด็กสาวจะอยู่เพียงลำพัง ทว่าเมื่อดูจากการแต่งกายและราศีทั่วทั้งร่างของเธอ ก็รู้ได้ทันทีว่าสถานะของเธอไม่ธรรมดา