ตอนที่ 351 ช่วยเหลยเจิงในป่าลึก

ครึ่งเสี่ยวสือต่อมา เสี่ยวซานก็กลับมา มันยืนชะเง้อชะแง้มองเข้าไปในถ้ำอย่างเห็นได้ชัดว่ามีเรื่องจะพูด

เจียงเนี่ยนอันเงยหน้ามองมัน แล้วเอ่ยถามขึ้นเอง “มีอะไรเหรอ”

[คือว่า...] เสี่ยวซานโบกปีก ชี้ไปทางนอกถ้ำ [ฉันเก็บคนกลับมาได้คนหนึ่ง]

“หา” เจียงเนี่ยนอันลุกพรวดขึ้นมาทันที “เก็บคนกลับมาเนี่ยนะ”

[อืม ผู้ชายคนหนึ่ง ร่อแร่ปางตาย เธอจะออกมาดูหน่อยไหม]

ปากเสี่ยวซานพูดไปแบบนั้น แต่ตัวได้ขยับไปด้านข้างเพื่อเปิดทางให้เจียงเนี่ยนอันแล้ว

แววตาของเจียงเนี่ยนอันฉายแววสงสัย ก่อนจะสาวเท้าก้าวเร็ว ๆ ออกไปนอกถ้ำ

บนพื้นกรวดหินที่ไม่ไกลจากถ้ำ มีผู้ชายเนื้อตัวชุ่มไปด้วยเลือดและไม่รู้เป็นหรือตายนอนอยู่ มือขวาของเขากำกระเป๋าที่ชำรุดทรุดโทรมจนดูไม่ได้เอาไว้แน่น

เจียงเนี่ยนอันรีบเดินเข้าไปตรวจดูอาการของเขาในทันที

ทรวงอกของชายคนนั้นกระเพื่อมขึ้นลงแผ่วเบา ยังคงมีลมหายใจรวยรินอยู่