เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน พี่สองของฉันไปตามหาพวกเราที่เมืองจีหลุน จนถึงตอนนี้ยังไม่กลับมาอีกเหรอ”
ยังเดินดูตระกูลเสิ่นไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วน เจียงเนี่ยนอันก็ถูกอวิ๋นเอินที่รีบร้อนวิ่งมาส่งเสียงเรียกไว้
หลังจากฟังคำพูดของเขาจบ สีหน้าก็พลันถอดสีด้วยความตกใจ “แต่พวกเราไม่ได้เจอพี่สองที่เมืองจีหลุนเลยนะ!”
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ”
ใบหน้าของอวิ๋นเอินฉายแววกระวนกระวายขึ้นมา “นายน้อยอวิ๋นอี้ได้ยินว่าพวกคุณกลับมาแล้ว แต่ไม่เห็นนายน้อยอวิ๋นฮวากลับบ้าน เมื่อครู่นี้คุณชายใหญ่เสิ่นก็ส่งคนมาเชิญตัวอีก จึงให้ผมรีบมาสอบถามดู”
“อย่าเพิ่งร้อนใจ เมืองจีหลุนกว้างใหญ่ขนาดนั้น พี่สองกับพวกเราอาจจะเดินกันคนละเส้นทางก็ได้”
แม้เจียงเนี่ยนอันจะร้อนใจเช่นกัน แต่ก็ยังคงความสุขุมไว้ได้
พลังอำนาจของอวิ๋นฮวาพอฟัดพอเหวี่ยงกับพวกเขา ซ้ำยังเป็นคนสุขุมรอบคอบมาแต่ไหนแต่ไร ต่อให้เจออันตรายอะไรกันเข้าจริง ๆ ก็ต้องหาทางประคองตัวรอจนกระทั่งคนไปช่วยถึงแน่นอน
“เสี่ยวเอ้อร์ ฉันมีเรื่องต้องรบกวนนายหน่อย”