กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตระกูลไป๋
“พี่ บาดแผลบนตัวพี่ฝีมือเจียงเนี่ยนอันจริง ๆ เหรอ”
ไป๋เจ๋ออี้นั่งอยู่ข้างเตียง มองดูไป๋เจินเจินที่อ่อนแออย่างยิ่งและใบหน้าซีดเผือด แววตามืดมนคลุมเครือ
“สำคัญด้วยเหรอ”
ไป๋เจินเจินมองดูขาขวาของตัวเองที่ถูกพันไว้อย่างแน่นหนา แววตาฉายประกายความเคียดแค้นฝังลึกวูบหนึ่ง
“สำคัญสิ ถ้าเป็นฝีมือเจียงเนี่ยนอัน พวกเราก็ต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุดอยู่แล้ว”
ไป๋เจ๋ออี้หรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย ในใจเริ่มคิดคำนวณแล้วว่าจะอาศัยโอกาสนี้เล่นงานตระกูลเสิ่นอย่างไร
“คุณปู่บอกแล้ว เรื่องนี้ท่านมีแผนการของท่านเอง ถ้านายทำอะไรบุ่มบ่ามจนถูกลงโทษ ก็อย่าไปร้องไห้ฟ้องพ่อแม่แล้วโยนความผิดมาให้ฉันแล้วกัน”