กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ด้านนอกเมืองจิง ณ จุดพักพิงชั่วคราวของผู้รอดชีวิตแห่งหนึ่งซึ่งไร้ผู้คนแล้ว
“พวกนายใส่ชุดนี้ซะ”
อวิ๋นหู่ขับรถพาพวกเสี่ยวเหลียงอันเลี้ยวเข้าไปในลานบ้านเล็ก ๆ รกร้างทรุดโทรมแห่งหนึ่งที่ถูกทิ้งร้างมานาน จากนั้นก็หยิบชุดของหน่วยพิทักษ์ตระกูลเสิ่นหลายตัวส่งให้พวกสวีจิ้นและซอมบี้ในรถคันหลัง
พวกสวีจิ้นรับเสื้อผ้ามาแล้วรีบเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว
อวิ๋นหู่เดินตรวจดูทีละคนอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพอใจ “ไม่เลว!”
เสื้อผ้าปกปิดส่วนที่ยังเน่าเปื่อยของพวกมันได้อย่างมิดชิดไร้ที่ติ ส่วนบริเวณที่โผล่พ้นออกมาภายนอกนั้นก็เหมือนกับมนุษย์ปกติธรรมดาทุกประการแล้ว
หากมองปราดเดียว นี่ก็คือมนุษย์ปกติที่รูปร่างสูงใหญ่หลายคนชัด ๆ
“ทำไมฉันถึงไม่มีล่ะ”