เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันไม่สน!”
ภายใต้สายตาอันอ่อนโยนเจือรอยยิ้มของเขา เจียงเนี่ยนอันก็ปล่อยมือแล้วหันไปทางประตู กวาดสายตามองไปที่ประตูแวบหนึ่ง
“ฉันเป็นเพราะเป็นห่วงเสี่ยวจ้านจ้านมากเกินไป ถึงได้ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับคุณ
ถ้าคุณจะโทษให้ได้ล่ะก็ งั้นคุณก็ไปคิดบัญชีกับเสี่ยวจ้านจ้านเถอะ!”
เสี่ยวหลงจ้านที่เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูและกำลังเตรียมจะเปิดประตู: “...”
“เธอนี่นะ~”
เสิ่นหนานสิงมองเจียงเนี่ยนอันที่จงใจปัดความรับผิดชอบ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ จากนั้นจึงผลักประตูเปิดออก โอบเจียงเนี่ยนอันแล้วเดินตรงเข้าไป
เสี่ยวหลงจ้านถอยหลังอย่างรวดเร็วไปสองก้าว เพิ่งจะฉีกยิ้มประจบอย่างว่าง่าย นกกระจอกน้อยสามตัวก็พาเพื่อนฝูงนกกระจอกที่ตัวเองไปตามหากลับมาพอดี
‘ฟู่วฟู่ว!’
นกกระจอกกว่า 100 ตัวลอยมาราวกับเมฆดำก้อนหนึ่ง บินวนเวียนอยู่เหนือชั้นดาดฟ้า