เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
‘ซึ่บซึ่บ——’
ขณะที่เสี่ยวจื่อกำลังรอคำตอบจากต้นแปะก๊วยเฒ่า ด้านหลังต้นแปะก๊วยเฒ่าพลันมีเงาดำสายหนึ่งพาดผ่านวูบ
ทันใดนั้น ต้นแปะก๊วยเฒ่าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ใบไม้สีทองบนยอดเรือนพุ่มเหี่ยวเฉากลายเป็นเถ้าถ่านด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
กลิ่นอายของต้นแปะก๊วยเฒ่าก็ซูบซีดโรยราลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เสี่ยวจื่อโมโหแล้ว!
บังอาจมาแย่งชิงพละกำลังของต้นไม้เฒ่าต่อหน้าต่อตามันตอนที่มันกำลังสะกดข่มต้นไม้เฒ่าอยู่ รนหาที่ตาย!
‘จี๊!!!’
เสี่ยวจื่อแผดเสียงร้องแหลมคม ร่างพุ่งทะยานออกไปอย่างดุดัน พร้อมกับคลายการสะกดข่มที่มีต่อต้นแปะก๊วยเฒ่า
ต้นแปะก๊วยเฒ่าได้รับอิสระ ลำต้นมหึมาก็สั่นสะท้านขึ้นอีกครา
เงาดำที่หมอบอยู่ด้านหลังมันถูกแรงกระแทกซัดถอยหลังไปตรง ๆ กลิ้งไปกับพื้นสิบกว่าตลบ ชนหินภูเขาแตกไปหลายก้อนจึงหยุดลงได้