กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข้อสงสัยที่จิ่วฟางอวิ๋นเอ่ยขึ้นมากะทันหันไม่ได้ทำให้เจียงเนี่ยนอันตื่นตระหนก เพียงแค่ยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยว่า “ฉันเดาเอาน่ะ เพราะยังไงแม่ของนายก็เป็นลูกสาวตระกูลจิ่วฟาง
ฉันคิดว่าด้วยความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของลูกสาวตระกูลจิ่วฟาง คงไม่หาใครสักคนมาผูกพันชีวิตคู่ส่งเดชหรอก”
คำพูดนี้เป็นการเอ่ยชม สีหน้าของจิ่วฟางอวิ๋นจึงผ่อนคลายลงไม่น้อย
สำหรับเขาแล้ว แม่ที่จากไปก่อนวัยอันควรคือบุคคลที่สำคัญที่สุดในใจ และเป็นความเจ็บปวดที่สลักลึกเข้ากระดูกดำที่สุดเช่นกัน
การชมแม่ของเขา ทำให้เขาดีใจยิ่งกว่าการเอ่ยชมตัวเขาเองเสียอีก
“สำหรับฉัน เขาไม่ใช่พ่อ แต่คือศัตรูที่ฆ่าแม่ฉัน”
จิ่วฟางอวิ๋นไม่รอให้เจียงเนี่ยนอันถามซ้ำ ก็เริ่มเล่าออกมาตรง ๆ