เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ต้าหวังกับจิ้งจอกโลหิตน้อยก็มาถึง
จิ้งจอกลายดอกเดินตามหลังพวกมันมา
เสี่ยวหลงจ้านเห็นจิ้งจอกโลหิตน้อยคอตก ท่าทางหงอยเหงาไร้ชีวิตชีวา ก็รู้ได้ทันทีว่าคุยกันไม่ลงตัว
เขาอดไม่ได้ที่จะหมุนข้อมือไปมา แล้วหยิบค้อนเหล็กขนาดใหญ่ของตัวเองออกมา
ในเมื่อพูดคุยดี ๆ ไม่รู้เรื่อง งั้นก็ใช้กำลังแก้ปัญหา
รอให้เขาอัดจิ้งจอกลายดอกตัวนี้จนหมอบราบคาบก่อน แล้วค่อยล่อลวงด้วยปราณมังกร เชื่อว่ามันจะต้องยอมจำนนทันที
จิ้งจอกโลหิตน้อยเห็นค้อนเหล็กขนาดใหญ่ในมือเสี่ยวหลงจ้าน ก็ขยับปาก อยากจะพูดอะไรกันบางอย่าง
ทว่าต้าหวังที่อยู่ข้าง ๆ กลับใช้หางหิ้วคอมันโยนไปอีกด้านโดยตรง พร้อมกับส่ายหน้าเบา ๆ ให้มัน
จิ้งจอกลายดอกมองดูค้อนเหล็กขนาดใหญ่ในมือเสี่ยวหลงจ้าน แววตาที่เดิมทีสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นพลันวาบผ่านความจนใจ
‘ฟู่ว—’