กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณปู่ไป๋เดินทางมาถึงหน้าเรือนหลักตระกูลเสิ่นตลอดทาง คุณปู่เสิ่นก็รอเขาอยู่ข้างในแล้ว
“โอ้ ตาแก่ไป๋มาแล้ว รีบนั่งสิ!”
คุณปู่เสิ่นเห็นคุณปู่ไป๋ก็ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทันที พร้อมกับเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น
ในฐานเมืองจิงมีสายลับเฝ้าสังเกตของตระกูลเสิ่นอยู่ เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นไม่ทันไร เขาก็รู้เรื่องในเวลาต่อมาทันที
เขาไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าเรื่องนี้หลานสะใภ้ทำผิด ตรงกันข้ามกลับเอ่ยปากชมเสียด้วยซ้ำ
คนของตระกูลเสิ่นเขาก็ต้องเด็ดขาดเกรงขามแบบนี้แหละ
อีกอย่างถ้าไม่ใช่เพราะไป๋เจ๋ออี้ปากพล่อยหาเรื่องก่อน หลานสะใภ้ที่มีเหตุผลของเขาจะไปฟาดฝ่ามือตบฉาดใหญ่ใส่ได้ยังไง!
ถ้าให้เขาพูด ไป๋เจ๋ออี้คนนี้นี่มันน่าโดนตีจริง ๆ ส่วนผู้เฒ่าไป๋นี่ก็หน้าด้านไร้ยางอายสิ้นดี!