ตอนที่ 262 ตัดสินใจแทนไม่ได้

แม้คุณปู่เสิ่นจะบอกว่าจะลงไปเดี๋ยวนี้ แต่กลับยังคงนั่งอ่านตำราอยู่ในห้องหนังสืออย่างสบายอารมณ์ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

คุณปู่ไป๋โมโหแทบแย่ในใจ ทว่าบนใบหน้ากลับไม่แสดงออก เขานั่งนิ่งอยู่บนโซฟา จิบชาไปทีละนิดทีละหน่อย

หลิวซวี่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลถือบัวรดน้ำรดน้ำให้ดอกไม้ประดิษฐ์ ช่างดูเอ้อระเหยลอยชายเสียจริง ยิ่งทำให้คุณปู่ไป๋เห็นแล้วยิ่งมีน้ำโห

ทว่าต่อหน้าหลิวซวี่เป็นเพียงพ่อบ้าน แต่แท้จริงแล้วคือพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายของคุณปู่เสิ่น ต่อให้เขาจะไม่พอใจเพียงใด ก็ทำได้แค่ถลึงตาจ้องมองเท่านั้น

สิบห้านาทีต่อมา

“ตาแก่ไป๋เอ๊ย เกรงใจจริง ๆ มีเรื่องกะทันหันเลยเสียเวลาไปหน่อย”

คุณปู่เสิ่นเดินลงมาจากชั้นบนอย่างเชื่องช้า ยิ้มจนตาหยีแล้วเดินมานั่งลงบนที่นั่งประธาน

มือที่คุณปู่ไป๋ถือถ้วยชาชะงักไปเล็กน้อย มุมปากกระตุกยิ้มขึ้นมา

“ไม่เป็นไร เข้าใจได้