ตอนที่ 254 อวิ๋นอี้ฟื้นแล้ว

พอเดินมาได้ครึ่งทาง ท้องฟ้าก็เทฝนลงมาอย่างหนักอีกระลอก ม่านหมอกฝนพร่ามัวจนทำให้ผู้คนมองไม่เห็นเส้นทางข้างหน้า

“นั่นมันตัวอะไรกันน่ะ”

ขณะที่อวิ๋นฝานและเสี่ยวหลงจ้านกำลังกอดขาหมูย่างร้อน ๆ แทะกินอยู่นั้น จู่ ๆ ก็เห็นกลุ่มเงาสีสันหลากตากลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นในระยะไม่ไกล

มันกำลังพุ่งตรงมาทางพวกเขาด้วยความเร็วสูงยิ่ง เพียงชั่วพริบตาก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว

“พี่สอง หยุดรถ นั่นเสี่ยวจื่อ!”

ขณะที่อวิ๋นฮวาเตรียมจะพุ่งชนไปตรง ๆ เจียงเนี่ยนอันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเสี่ยวจื่อ

อวิ๋นฮวาเหยียบเบรกอย่างแรง รถหยุดนิ่งลงในจังหวะที่ห่างจากพุ่มโบตั๋นกลายพันธุ์เพียงหนึ่งชุ่น