กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สิงโตเหลืองกลายพันธุ์นอนหมอบอยู่บนพื้นนานถึง 5 นาทีเต็ม ถึงค่อยลุกขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ลากสังขารที่ยังคงชาด้านเดินช้า ๆ มาตรงหน้าเจียงเนี่ยนอัน
จากนั้นก็พยักหน้าอย่างหมดเรี่ยวแรง
มันดูภายนอกตัวสูงใหญ่ ทว่าความจริงช่างอ่อนแอไร้ทางสู้...
เสี่ยวหลงจ้านเห็นสภาพอ่อนแอของสิงโตเหลืองกลายพันธุ์แล้วรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง จึงป้อนปราณมังกรเข้าไปในปากของมันเล็กน้อย
ไม่ถึงหนึ่งในสิบของที่ให้พวกเสี่ยวอิ๋นกินด้วยซ้ำ
แต่ก็เพียงพอจะทำให้สิงโตเหลืองกลายพันธุ์คลุ้มคลั่ง มันสัมผัสได้ว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นเท่าตัวในชั่วพริบตา
สิงโตเหลืองกลายพันธุ์เลียริมฝีปากดังแจะ ๆ ดวงตาสิงโตคู่กลมโตจ้องเขม็งไปที่เสี่ยวหลงจ้าน
‘โฮก~’
[นี่คืออะไรกันน่ะ ขออีกนิดเถอะนะ~]