กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เกิดอะไรขึ้น”
เสิ่นซู่กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งตรงมายังข้างกายของพวกเสิ่นหนานสิงทั้งสามคน
เสิ่นหนานสิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ส่งเสียงใด และยังคงเฝ้าระแวดระวังรอบด้านต่อไป
เสิ่นซู่ลูบจมูกตัวเอง เมื่อสบเข้ากับใบหน้าบึ้งตึงของลูกชาย ในที่สุดก็ไม่มีความกล้าพอจะเอ่ยถามเป็นรอบที่สอง สุดท้ายจึงเบนสายตาน่าสงสารไปทางเจียงเนี่ยนอัน
เจียงเนี่ยนอัน “......”
“เนี่ยนอัน อย่าไปสนใจเขาเลย”
เสิ่นหนานสิงดึงเจียงเนี่ยนอันเข้ามาไว้ในอ้อมอก มองเสิ่นซู่ด้วยสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงรังเกียจ “ตาแก่เอ๊ย...”
เสิ่นซู่ “......”
เขาเพิ่งจะห้าสิบกว่าเอง จะไปเป็นตาแก่ได้ยังไงกัน!
อีกอย่างเขาดูแลตัวเองดีมาก ดูเหมือนคนที่เพิ่งจะอายุสี่สิบต้น ๆ เท่านั้น