กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันก็... จะไปด้วย!”
เมื่อเห็นพวกต้าหวังทั้งสามหายวับไปในชั่วพริบตา ซอมบี้น้อยก็สะบัดมือเสี่ยวหลงจ้านออกกะทันหัน แล้ววิ่งพุ่งตามไปข้างหน้า
ที่ก่อนหน้านี้ตะกละ ก็เพียงเพราะรู้ว่าพ่อของตัวเองปลอดภัยดี ต่อให้ถูกจับได้ อย่างมากก็แค่โดนดุสักยก
ทว่าหากความตะกละของตนทำให้พ่อต้องตกอยู่ในอันตราย...
ในใจของซอมบี้น้อยพลันตื่นตระหนกถึงขีดสุด ความเร็วเร่งขึ้นจนถึงระดับสุดขีดในชั่วพริบตา
“ซอมบี้น้อย!”
เสี่ยวหลงจ้านยื่นมือไปคว้าไว้ทีหนึ่ง แต่คว้าไม่ทัน ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูซอมบี้น้อยวิ่งไกลออกไป
“ปล่อยให้มันไปก่อนเถอะ พวกเรารีบตามไปให้เร็วเข้า!”