กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลุกขึ้น...”
ราชาซอมบี้ไม่ใช่ซอมบี้ประเภทที่จะตามใจเด็ก มันกำลังจะยื่นมือไปดึงซอมบี้น้อย ทว่าในตอนที่เกือบจะจับโดนตัวซอมบี้น้อยแล้วนั้น มันกลับชะงักไป
มันขยับจมูก สายตาค่อย ๆ เบนไปที่ร่างของเสี่ยวหลงจ้าน
“แก...”
ราชาซอมบี้เดินมาหยุดตรงหน้าเสี่ยวหลงจ้านแล้วย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง สูดดมกลิ่นบนตัวเขาไปมาเหมือนกับซอมบี้น้อยก่อนหน้านี้ไม่มีผิด
ภาพอันแปลกประหลาดนี้ทำให้พวกของลั่วอี้มองหน้ากันไปมาด้วยสีหน้างุนงง
ลั่วเยวี่ยกระตุกแขนเสื้อลั่วอี้ กระซิบกระซาบข้างหูเขา “พี่ มันกำลังทำอะไรอยู่น่ะ”
ลั่วอี้ส่ายหน้า มองดูท่าทางของราชาซอมบี้ที่เหมือนลูกหมาดมหาของกินแล้วก็มึนตึบเช่นกัน “ไม่รู้เหมือนกัน”